Gedichten
Gebroken kinderen

Wat zijn je ogen groot, mīn lief,
Wat hebben ze gezien?
Kreeg jij īn echte kans, mīn lief,
Zoals elk kind verdient?
De pijn legt lijnen langs je mond,
Je glimlach is verstart.
Je houding vol van achterdocht
Verraadt de koude rond je hart.

Wat zijn je handen vuil, m?n lief,
Wat hebben ze gedaan?
Geen spel breekt nagels af, m?n lief,
Hoe is dat bij jou gegaan?
Je veegt je vingers langs je broek
Maar het vuil gaat nooit meer weg.
Ik vraag me af: is dit je lot,
Of is het simpel domme pech.

Gebroken kinderen,
Gekneusde dromen,
De pijn blijft hinderen,
Nooit opstandig, nooit echt blij.
Gebroken kinderen,
Verstoorde wensen,
De angst zal minderen,
Maar gaat nooit aan hen voorbij.
Voorbestemd tot rottigheid
Door geloof, milieu of gen:
Hun onschuld breekt al in de knop
Maar de keus ligt niet bij hen.

Gebroken kinderen,
Gekneusde dromen,
De pijn blijft hinderen,
Nooit opstandig, nooit echt blij.
Gebroken kinderen,
Verstoorde wensen,
De angst zal minderen,
Maar gaat nooit aan hen voorbij.
Opgebrand door tegenslag
Als een leeggeknepen spons:
Hun leven heeft nog steeds īn kans,
Maar die keus is slechts aan ons.
Hun leven krijgt misschien nog glans
Door een hecht houvast aan ons
Start       Boeken       Column       Gedichten       Musical       Links       Contact        Knipsels       Biografie
Ankers van inkt   Gedichten 1998 - 2004
2016 Appelman.info. All Rights Reserved